Schermtijd, online opvoeden en mediawijsheid: wat moeten we ermee?

Allemaal termen die bijna elke ouder kent, waar veel ouders mee bezig zijn, maar waar ook veel ouders mee worstelen.
We kunnen inmiddels niet meer zonder scherm. We gebruiken het voor steeds meer dingen. Wat ooit begon met appen en Google Maps, is uitgegroeid tot een wereld vol verslavingsgevoelige apps en een 24/7 vraagbaak in de vorm van AI.
De zin “ik heb het even aan Chat gevraagd” hoor ik steeds vaker. En ja, ook ik heb een goede band met Chat.

Kunnen wij nog zonder ons scherm?
Wij zijn volwassenen. Dus wij kunnen dat aan, toch? Wij kunnen op tijd het scherm wegleggen toch? Tenminste… dat denken we.
Maar kunnen we écht nog zonder scherm? Zijn we niet allemaal een beetje verslaafd?

En hoe zit dat dan met kinderen?
Er zijn maar weinig kinderen die zeggen:
“Pap, ik heb mijn PlayStation uitgezet, want ik zat er te lang achter.”
Of: “Mam, ik heb een timer gezet voor mijn social media, want ik wil niet te veel scrollen.”
Kinderen hebben hun ouders of opvoeders nodig om hiermee om te gaan.

Maar als wij zelf al moeite hebben om los te komen van onze schermen, hoe kunnen we dan verwachten dat onze kinderen dat wel kunnen?

Sta er eens bij stil hoe vaak jouw kind jou met een scherm ziet.
Hoe vaak wordt de telefoon aan tafel er “even snel” bij gepakt?
En krijg je wel eens de vraag: “Waarom mag jij wel op je telefoon en ik niet?”
Deze momenten laten zien hoe ingewikkeld het is om zelf balans te vinden en hoe uitdagend het is om kinderen hierin te begeleiden.

Er is niet één juiste aanpak. Elk gezin, elk kind en elke situatie is anders.
Maar wat ik bij ouders vaak zie, is dat de kern van dit thema systemisch is en niet alleen een opvoedvraagstuk.

Wanneer ouders bij mij komen met zorgen over het schermgebruik van hun kind, kijk ik niet alleen naar het gedrag van het kind, maar juist ook naar het schermgebruik van de ouders. Opvoeden begin namelijk bij jezelf.

Probeer de komende dagen eens te observeren hoe vaak jij bezig bent met je scherm terwijl je kind erbij is, of het nu voor werk is of privé.
Voor je kind maakt dat namelijk geen verschil.
En misschien is het waardevol om er vanavond eens samen over te praten aan tafel. Niet alleen over de schermtijd van je kind, maar over jullie gezamenlijke schermgebruik.
Ik ben benieuwd wat dat gesprek oplevert.