Een samengesteld gezin is topsport

In mijn praktijk werk ik regelmatig met samengestelde gezinnen.

Deze komen in veel verschillende vormen. Beiden met eigen kinderen, 1 met eigen kinderen, gezamenlijke kinderen, etc.

En al deze vormen hebben verschillende vraagstukken. Want als je een kind krijgt, ontvang je er geen opvoedhandleiding bij.
En ouderschap en opvoeden binnen samengestelde gezinnen is vaak echt next level. En ook dan is er geen handleiding.

Het is hard werken en soms topsport. Natuurlijk is het ook iets heel moois, maar het gaat vaak niet vanzelf.
Als ik naar al de verschillende vraagstukken kijk waarmee deze ouders bij mij komen zie ik vaak dezelfde kern.

Het gaat om ieders behoeften, wensen en verwachtingen. Dit zit er vaak onder, maar uit zich aan de oppervlakte in onbegrip, zoeken naar elkaar, elkaar niet vinden, andere opvoeding, en gemis aan verbinding.

Als we dan samen gaan inzoomen op ieders wensen, behoeften etc dan ontstaat er vaak iets anders. Namelijk ruimte en elkaar weer vinden.
Niet vanzelf en niet zomaar, maar het is wel een belangrijk startpunt.

Ik denk dat er veel ouders in samengestelde gezinnen soms worstelen met het ouderschap en de opvoeding. En vaak op een andere manier dan ouders in een niet samengesteld gezin.